Blog > Komentarze do wpisu
Usprawiedliwienie w Piśmie Świętym cz2


2 łaska a sakramenty

Dz 2:38 Bp "A Piotr do nich: 'Starajcie się o wewnętrzną przemianę i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa dla odpuszczenia grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego."

Mt 26:28 Bp "To jest bowiem moja krew przymierza, która będzie wylana za wielu na odpuszczenie grzechów."

J 20:23 Bp "Komu grzechy odpuścicie, temu są odpuszczone, a komu zatrzymacie, temu są zatrzymane."

Jk 5:15 Bp "A modlitwa (płynąca z) wiary zbawi dotkniętego słabością i Pan mu ulży, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone."

Jezus ustanowił sakramenty przez które grzechy zostają odpuszczone, a co za tym idzie dające nowe życie łaski.

3."Przyobleczeni" w Chrystusa

Ga 3:27 Bp "Wy bowiem, którzyście przez chrzest zanurzyli się w Chrystusie, przyoblekliście się w Chrystusa."

Ef 4:24 Bp "przyoblec się w nowego człowieka, stworzonego na obraz Boga w sprawiedliwości i prawdziwej świętości."

Symbol nowej szaty nie oznacza zewnętrznej sprawiedliwości ale stan wewnętrznej przemiany. Tak jak w przypowieści o synu marnotrawnym, który po powrocie do ojca zostaje odziany nowymi szatami. Ojciec tak to wyjaśnia:

Lk 15:32 Bp "A trzeba się cieszyć i radować, bo ten twój brat umarł, a ożył, zginął, ale się odnalazł."

4. Człowiek bez łaski

Rz 7:7-22 Bp "Cóż więc powiemy? Czy Prawo jest grzechem? Na pewno nie! Ale prawdą jest, że grzech poznałem tylko dzięki Prawu. Nie znałbym bowiem namiętności, gdyby mi Prawo nie powiedziało: 'Nie będziesz pożądał'.(8) Grzech więc doznał podniety i wskutek przykazania wzbudził we mnie wszelkiego rodzaju namiętności. Poza Prawem bowiem grzech umiera.(9) Niegdyś żyłem poza Prawem. Skoro zaś pojawiło się przykazanie, ożył grzech,(10) a ja umarłem. Okazało się, że przykazanie, które miało prowadzić do życia, poprowadziło mnie do śmierci.(11) Grzech bowiem, który doznał podniety i wskutek przykazania zwiódł mnie, wskutek niego też mnie uśmiercił.(12) Święte jest zatem Prawo, święte także, sprawiedliwe i dobre jest przykazanie.(13) Czyż więc to, co dobre, stało się dla mnie śmiercią? Na pewno nie! To grzech, by się ujawnić jako grzech, z pomocą dobra zadał mi śmierć, a z pomocą przykazania jeszcze pełniej ujawnił swą grzeszność!(14) Wiemy, że Prawo jest duchowe, ja natomiast jestem cielesny i podlegam grzechowi.(15) Nie umiem bowiem pojąć tego, co czynię. Nie czynię tego, co chcę, lecz to czynię, czego nienawidzę.(16) Jeśli zaś czynię to, czego nie chcę, przyznaję Prawu, że jest ono dobre.(17) Dlatego już nie ja to czynię, lecz grzech, który we mnie przebywa.(18) Wiem, że nie mieszka we mnie - to znaczy w moim ciele - dobro. Chęć bowiem dobrego czynu szybko zjawia się we mnie, wykonanie jednak - nie.(19) Bo nie czynię dobra, którego chcę, lecz popełniam zło, którego nie chcę.(20) Jeśli zaś czynię to, czego nie chcę, nie ja to wykonuję, lecz grzech, który we mnie przebywa.(21) Wyraźnie więc doświadczam, że we mnie, który chcę czynić dobro, przebywa zło.(22) Zgadzam się bowiem z Prawem Boga, lecz dzieje się to wbrew temu wszystkiemu, co jest we mnie."

Tekst ten ukazuje bezsilnośc samej tylko woli jaki i Prawa w usprawiedliwieniu. Nie naucza jak tego chca protestanci, że grzech nadal przebywa w usprawiedliwionych. Bład ich rozumowania widać jeślu uwzględni się dalsza cześć Listu:

Rz 8:3-8 Bp "Co bowiem było niemożliwe dla Prawa - pozbawionego mocy przez nasze ciało - było możliwe dla Boga. On to, dla zniszczenia grzechu, wysłał swego Syna, który przyjął ciało podobne do naszego, podlegającego grzechowi, i w tym ciele dokonał sądu nad grzechem.(4) W ten sposób nakaz Prawa urzeczywistnił się w nas, którzy nie kierujemy się pragnieniami ciała, lecz nakazami Ducha.(5) Ci bowiem, którzy kierują się pragnieniami ciała, pożądają dóbr cielesnych, ci zaś, którzy kierują się nakazami Ducha, pożądają dóbr duchowych.(6) Pożądanie wypływające z ciała sprowadza śmierć, pożądanie zaś z Ducha daje życie i pokój.(7) Dzieje się tak dlatego, że pożądanie z ciała jest wrogiem Boga, ponieważ nie poddaje się Prawu Bożemu - bo też nie może tego uczynić.(8) Ci, którzy kierują się pożądaniami ciała, nie mogą podobać się Bogu."

Jezus zniszczył grzech, w człowieku pozostała jednak pożądliwość, która jeśli kieruje postępowaniem człowieka czyni go grzesznikiem. Natomiast gdy człowiek kieruje się Duchem podoba się Bogu.

Św. Jan precyzuje:

1J 2:16-17 Bp "Albowiem wszystko, co jest na świcie: pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i chełpienie się bogactwem - nie pochodzi od Ojca, lecz ze świata.(17) A świat przemija wraz ze swą pożądliwością; kto zaś spełnia wolę Boga, ten trwa na wieki."



Jako podsumowanie niech posłuży myśl św. Jana od Krzyża, który przyrównuje łaskę do ognia, który przemienia w siebie to czego się dotknie: "Tym płomienie miłości jest Duch Św., dusza czuje go w sobie nie tylko jako ogień, który ja ogarną i przemienił w miłość. lecz również jako ogień, który płonie w niej samej i czyni ją płomieniem miłości."

sobota, 20 lutego 2010, miqra
Tagi: zbawienie

Polecane wpisy

Komentarze
najlepszy-katolik
2012/01/09 08:55:00
Zbawienie tylko w Kościele przedsoborowym.
-
makroman
2012/11/22 13:37:03
Piękne - dzięki. właśnie takiego opracowania szukałem.
Szczęść Boże !!!!